Er herra Benton kominn? Út af íbúðinni.
-Já, hann bíður þarna inni. -Þakka þér.
-Góðan dag. -Vonandi lét ég þig ekki bíða?
Alls ekki. Því miður hittum við ekki Denmark, eigandann.
-Hann fór til Evrópu. -Leitt. Var það ekki óvænt?
Mjög. En þú veist hvernig skatturinn er þegar maður sleppir ári.
Þar af leiðir að nú er hægt að fá lengri leigu.
Opið, ef þér er sama.
Að sjálfsögðu.
Hversu langa? Ekki að það skipti máli á þessu verði.
Þess vegna vil ég hitta hann.
Íbúðin er laus næstu árin. Það fauk virkilega í herra Whiskers.
-Kemst hann ekki aftur í landið? -Það væri hámark heimskunnar.
Ó, ég skil.
Það breytir öllu. Hvar er samningurinn?
-Ég er ekki með hann. -Allt í lagi. Póstsendu hann.
Hér eru fyrsti og síðasti mánuðurinn.
-Er það ekki krafan? -Jú.
-Hvenær viltu taka hana? -Er núna í lagi?
-Já, já. Dálítið óvanalegt... -Þakka þér. Þú hefur verið indæll.
Þakka þér. Það er gaman að eiga viðskipti við jafnákveðna konu.
-Bless. -Já, auðvitað.
-Hvað á leigan að vera löng? -Ár ætti að duga.
Finnst þér ekki að þú...
-Já? -Bingó.
Ég kem strax!
-Vinstra megin. -Þakka þér.
BRUNASTIGI
Settu þau á, það er enginn kominn. Þú varst fljót. Tókstu bíl?
Ég átti ekki pening. Ég lét fólkið hjá Chrysler sýna mér bílinn aftur.
-Þennan gyllta? -Gylltur? Ég var gleraugnalaus.
Sá sem ég sá var gylltur.
-Flott, ha? -Magnað.
-Erum við inni? -Innbyggð.
-Ég hringi í Loco. -Hvaða Loco?
Sem ég talaði um, frá Jersey.
-Þú sagðir ekki að hún héti Loco. -Hún er kölluð það.
-Það þýðir brjáluð. -Ég veit það.
-Halló? -Bingó.
-Bíddu við. -Augnablik.
Ég bý ekki með ókunnugri dömu.
Þess þarf ekki. Ég býð henni að kíkja.
Ef þér líkar hún ekki, þá það.
-Flott? -Er hún?
Hún var þrisvar í Harper's Bazaar.
-Fer hún vel með það? -Sjáum það sjálfar.
-Hvað áttu mikið? -Ég á 25 sent.
Frábært. Komdu við á leiðinni og keyptu eitthvað í matinn.
-Fyrir? -Þrjá.
Um leið og ég klára að klæðast.
Ágæt viðbót við milljón dala tilboð. 25 sent.
Kannski. En hún nær mjög miklu úr 25 sentum.
Ég veit ekki hvernig á að þakka þér. Ég er miður mín.
Ástæðulaust. Allir geta gleymt peningum, ég hef gert það.
-Hæ elskan. -Komdu inn.
Ég hitti hann hjá kjötinu. Hvað heitirðu?
Tom Brookman. B-R-O-O-K-M-A-N.
Þetta er Pola Debevoise. Og ungfrú Page, er það ekki?
-Frú Page. -Sæl. Þetta var mjög fyndið.
Ég var að panta og Dempsey var bara með 25 sent...
-Leggðu þetta frá þér. -Viltu fá það í eldhúsið?
-Helst ekki, kokkurinn er klæðalaus. -Er það svo?
-Takk. -Ég hélt...
Seinna. Hringdu.
-Ég þarf númerið. -Ég er í skránni.
-Takk kærlega. -Mig vantar fullt nafn á þér.
Ég hélt hann vildi hádegismat.
Fyrsta reglan er sú að karlmenn verða að hafa bindi.
Ef við byrjum með svona náungum getum við eins vel gefist upp.
Takk, Nick. Eigðu afganginn.
-Sælir, herra Brookman. -Hæ, Pete.
BROOKMAN BYGGINGIN
Við skulum muna að maður í kjötborðinu...
er ekki eins myndarlegur og sá í pelsadeildinni.
-Hann var sætur. -Auðvitað.
-Ég hitti aldrei ósætan bensíntitt. -Er hann það?
Þú mátt vera viss um það. Ég veit, ég giftist einum. Mjög sætum.
-Ég vissi ekki að þú værir gift. -Nýkomin frá Reno.
-Þá ertu víst rík. -Nei.
Þú lest hvergi um skilnaðinn, konan tapaði.
Er það ekki bannað?
Ég dýrkaði hann. Veistu hvað hann gerði?
Fyrst sagði hann mér rangt nafn. Svo var hann giftur.
Að auki vann hann ekki eftir að presturinn sagði amen.
Svo stal hann sjónvarpinu mínu. Ég spurði og hann sló mig með hænu.
-Lifandi? -Nei, bakaðri með fyllingu.
Hann hljómar óviðunandi.
Ég sá hann síðast þegar ég steig úr bílnum á bensínstöð og gekk heim.
Skrýtið að þú viljir giftast aftur.
Það er tilgangurinn með þessu. Auðvitað vil ég giftast aftur.
Hver vill það ekki? Það er það stærsta sem til er.
Flestir nota höfuðið meira við að velja hest en eiginmann.
-Er það? -Notaðu heilann, ekki hjartað.
Ég skil.
Segðu frá hugmyndinni.
Hugmyndin er þessi, ef þú gætir valið úr...
myndirðu giftast ríkum manni eða fátækum?
-Ríkum manni. -Hvar hittir maður þá?
Í kytru á Amsterdam Avenue, eða á svona stað?
-Á svona stað myndi ég segja. -Einmitt, það er málið.
Við vinnum, svo við skjótum saman og göngum frá giftingarstússinu.
Klassahverfi, klassauppruni, klassagæi.
-Ekkert undir 5 núllum á ári. -Ég hef ekki heyrt neitt jafngáfað.
Mýs ganga í músagildru. Við leggjum bjarnagildru.
-Ein okkar þarf að ná í björn. -Giftast honum?
Annars nærð þú ekki honum, heldur hann þér.
Frá því að ég var lítil hefur mig dreymt um eitt: að giftast auðkýfingi.
-Vitiði hvern ég vil? -Hvern?
Rockefeller.
-Hvern þeirra? -Alveg sama.
-Ég hefði ekkert á móti Vanderbilt. -Eða herra Cadillac.
-Hann er ekki til. Ég gáði. -Er til herra Texaco?
-Hvað um indverskan kóng? -Hvað um þrjá svoleiðis?
Það væri frábært ef þeir vildu okkur!
-Hugsið um demantana og rúbínana. -Og alla fílana.
-Þetta kallast að lifa lífinu. -Fólk sem lifir öðruvísi er brjálað.
-Hver á að borga? -Hvað um það?
-Ég segi þér það. -Það gat ekki enst.
Vertu róleg? Opnið hina flöskuna.
Ég er frá tónlistarfélaginu. Ert þú konan...?
-Það er rétt, komdu inn. -Takk.
Ég hringdi til að spyrja hvað viljiði borga fyrir píanóið?
Ja, þetta er mjög fallegt hljóðfæri.
Ég held hún sé gáfaðasta manneskja sem ég hef hitt.
Það er ekki í góðu ástandi, skilurðu...
en við hefðum áhuga á að borga þér svona 2500 dali?
Taktu það.
Jæja stelpur? Hvar eigum við að borða í kvöld? Storknum, eða 21?
-Halló? -Er þetta Trafalgar-75098?
-Já. -Er þetta Page?
-Já. Hver ert þú? -Ég er Tom Brookman.
-Manstu eftir mér? -Já, en...
Ég þekkti þig ekki fyrr en ég sá gamalt tímarit.
-Hvað áttu við? -Þú varst ungfrú Steinbach.
-Já, það er rétt. -Ert það þú sem stekkur um?
Ég segi það ekki, ég á að vera dansandi.
Ég ætlaði að athuga hvort þú vildir koma út að borða.
-Hvað með kvöldið í kvöld? -Kemst ekki.
-Annað kvöld? -Því miður.
-En á fimmtudaginn? -Þú ert að sóa tíma þínum.
Viltu ekki hringja aftur?
-Heyrðu. Pola! -Já?
-Heldurðu að þetta takist? -Hvað áttu við?
Næstum þrír mánuðir, og við erum ekki trúlofaðar.
-Ég hefði getað trúlofast. -Hverjum?
-Englendingnum. -Hverjum?
Sem fékk fimm dali lánaða.
Hér erum við til í slaginn og hvað fáum við?
Þú nærð í fífl, mér er boðið á hamborgarastað í mat...
og Loc kemur öll kvöld með gaur úr apótekinu...
með fleiri sturtuhettur og aspirínglös. Hvað fáum við með því?
Það erum ekki við. Það eru þeir. Þeir verða stöðugt óstyrkari.
Sérstaklega þeir ríku.
Hvar eigum við að sitja í næstu viku?
Við reynum. Það er ekki auðvelt að sjá hvort þeir eru ríkir eða giftir.
Þeim finnst maður hnýsast.
Eitthvað þarf að gerast eða við lendum á götunni.
Við þurfum bara einn. Það er kosturinn við bjarnagildru.
Maður þarf ekki að ná heilli hjörð. Manni nægir einn stór og feitur.
Áreiðanlega ungfrúin aftur með annan farm af þurrkum.
Takk.
-Halló, Schatze. -Hæ.
Þetta er... Hvað heitirðu?
-J.D. Hanley. -Þetta er Schatze Page.
-Og Pola Debevoise. -Komdu sæll.
Við hittumst í pelsadeildinni.
-Er það? -Já. Sölukonan...
Afsakaðu íbúðina. Við sendum allt í hreinsun.
-Má bjóða þér til borðstofunnar? -Auðvitað.
Húshjálpin er í fríi. Má bjóða þér sæti?
Takk, en ég verð að fara. Ég vildi bara aðstoða.
-Hr. Hanley er frá Dallas í Texas. -Er það?
-Ertu með olíu? -Dálítið en mest með fé.
-Hlutafé og skuldabréf? -Nei. Mitt fé er hvítt í framan.
-Afsakið? -Skepnur.
Þú veist, búfénaður.
-Ég skil. Viltu alls ekki setjast? -Ég hef ekki tíma.
En ég sagði ungfrú Dempsey frá félagi sem ég er í...
Olíustofnuninni. Við höldum óformlega veislu í kvöld.
Ef þið vilduð mæta þangað væri það okkur öllum ánægja.
-Verða bara olíumenn? -Tja, kannski nokkrir bankamenn.
-Bankamenn eru í lagi. -Auðvitað.
Ég veit að þetta er óvænt en við dönsum, drekkum og hlæjum.
-Hljómar vel. -Ég vil hlæja.
-Samþykkt? -Ég er til.
Frábært. Ég sæki ykkur 8:30.
-Hittum við líka hina mennina? -Alla.
-Og þeir eru sumir yngri en ég. -Láttu ekki svona!
-Þú ert í blóma lífsins. -Þakka ykkur.
Þið hafið þegar gert ferðina skemmtilega.
-Verið sælar. -Bless.
Ég held að þetta sé komið.
Stór salur fullur af milljónamæringum. Og okkur.
Einkasamkvæmi OLÍUFÉLAGIÐ
Góð hugmynd. Hvert förum við?
Það er nýr staður...
-Gott kvöld. -Áttu borð fyrir tvo?
Auðvitað. Þessa leið, frú.
-Kampavín? -Ætli það ekki.
-Borð fyrir tvo Philip. -Auðvitað. Hérna.
-Það besta. -Auðvitað, herra.
Besta borðið okkar, herra.
-Kampavín. -Hvaða tegund?
-Það besta í húsinu. -Vel valið.
-Gott kvöld. -Tvö, takk.
Hérna, geriði svo vel.
-Þessa leið, elskan. -Afsakið.
Afsakið.
FRÁTEKIÐ
-Sagðistu vera einn hérna? -Við erum í hóp frá Texas.
Allt karlar?
Nokkrar eiginkonur. Þú hittir nokkrar. Hinar fóru í leikhús.
-Þú veist hvernig konur eru. -Já.
Ég held að Ella sé búin að fara fimm sinnum.
Ég skil.
-Ella er dóttir mín. -Er það já?
-Er frú Marrow hérna með þér? -Það er engin frú Marrow.
Og ég bý í New York. Skýrir það málin?
Já, það gerir það reyndar.
-Ertu kvæntur? -Kvæntur?
Stundum held ég að enginn sé kvæntari en ég.
Veistu hve margar konur eru heima hjá mér?
-Ekki get ég sagt það, nei. -Sjö.
Konan mín. Fráskilin systir hennar og ekki áfellist ég manninn.
Móðir þeirra sem er 110 ára ef ekki eldri. Frænka frá Massachusetts.
Og þrjár að auki sem ég veit ekkert um.
Í rauninni var ég ekki einmana sem ekkill...
fyrr en á síðustu árum. Í fyrstu héldu börnin mér félagsskap.
En þau eru orðin fullorðin. Sonur minn er kvæntur, Ella trúlofuð.
Húsið virðist býsna stórt og tómt.
-Ég get ímyndað mér. -Þess vegna ferðast ég.
London, Suður-Frakkland, Kaprí. Það er ekki nógu gott.
Nei, ég veit. Alls ekki.
Fyrir nokkrum árum leigði ég bát. Ekki stóran en nóg.
Eyddi hálfu ári í að þvælast um heiminn. En það hjálpaði ekkert.
Það er víst aðeins eitt ráð við einmanaleika.
Já?
-Félagsskapur. -Það er hárrétt.
Ef þú bara vissir.
Ég fer ekki út með kvæntum mönnum.
Hefði ég spurt fyrr er ekki víst að ég væri hér.
Er þetta nú ekki saklaust?
Ef svo er, þá er það í fyrsta sinn sem svo er við svipaðar aðstæður.
Mín fyrstu viðbrögð voru að fara til Arabíu og skoða málin.
Ég var viss um að þeir hjá Socony hefðu mann á staðnum.
Enda var þó nokkur upphæð í húfi, 200 til 300 milljónir dala.
Ég vildi auðvitað ekki taka áhættu.
Auðvitað.
Ég er veik fyrir mönnum sem vinna á bensínstöðvum. Ég fell fyrir þeim.
Þessi dældi fyrir Standard Oil. Átt þú það nokkuð?
Nei.
Standard Oil er í eigu manns að nafni Rockefeller.
-Er hann vinur þinn? -Nei, ég er hræddur um ekki.
Jæja. Eins og ég sagði...
Þegar maður býr á svona hæli verður maður að losna, skilurðu?
Fullkomlega.
En ég kom því á hreint. Ég fékk mér skála í Maine.
Ég elska skála.
-Er það? -Ég einfaldlega dái þá.
Viltu þá sjá minn?
Ég meina það frekar táknrænt en afstætt.
Ef þig langar, þá fer ég þangað á föstudaginn.
Ég einfaldlega dái þá.
SNYRTING KVENNA
Ef þig langar að vita hvernig manni ég er með...
Ég er ánægð. Hr. Hanley er ekki bara indæll, hann er líka á lausu.
-Finnst þér hann ekki gamall? -Ríkir menn eldast ekki.
-Minn er ríkur. En svæfandi. -Hann virðist ekki á lausu.
-Er það ekki. -Hví sóa tímanum?
Hvað hef ég annað? Nema ég setjist hjá ykkur?
-Þá hálsbrýt ég þig. -Hann bauð mér í veislu.
-Hvenær? -Við förum á föstudag.
-Hvert? -Í skála í Maine.
Ertu brjáluð?
-Nei. Ég er hrifin af skálum. -Það gengur gegn hugmyndinni.
-Ég hitti kannski einhvern annan. -Hvern hittir þú í Maine, Eskimóa?
Sástu minn herra?
-Ég. -Hvernig var?
-Ágætur en eineygður. -Er það allt?
-Hvað hélstu að leppurinn væri? -Ég hélt hann væri meiddur.
Geturðu haft gleraugun nógu lengi til að sjá hann?
Þú hefur heyrt um stelpur með gleraugu.
Kannski skotsár.
Hann hljómar vel. Bara að ég sæi hann.
-Hvern? -Veit ekki.
En hann nefnir ekkert undir $ 1.000.000.
Minn er fínn. Nefnir ekki peninga, vísar bara í þá.
Hr. Brewster talar um fjölskylduna.
En við höfum ekki pantað neitt ódýrara en $5.
Mundu að taka leifarnar.
Við skulum fara inn áður en þeir kólna.
Hvar er Maine annars?
Ég fæ þetta, þetta, þetta og þetta, og þetta.
Þetta, þetta, þetta og þetta.
-Í reikning. -Já, frú Hanley.
Við lendum næst í Arabíu.
Er þetta grín?
Nei. Það er gamall siður að gleðja ókunnuga.
Hann er indæll. Ég er óð í þessa gömlu siði.
Halló, Tískuhúsið?
Er Antoine við fyrir herra Brookman? Þakka þér.
Herra Antoine?
Hann er í símanum.
-Tony? Hæ. -Hvað segirðu?
Allt gott. Hvað áttu til af strandfatnaði?
-Meinarðu... ? -Handa frænku minni.
-Hve gömul? -Um 25. Ung.
-Ég get útvegað það. -Get ég séð þau?
-Í dag? -Það var hugmyndin.
-Þekkirðu Schatze? -Hverja?
Schatze.
-Ó, frú Page. -Það er hún.
-Flottur staður hjá þér. -Þakka þér.
-Sestu. -Hafið mig afsakaða.
-Er frænka þín ljós- eða dökkhærð? -Fer eftir veðri.
Ég læt Hanley ekki ganga á eftir mér.
Hvað þá, ala hann upp?
Það er gott fyrir börn. En ég held hann hafi það ekki í huga.
Sá fyrsti kallast "Regnbogi yfir fenjasvæðinu."
Pastellitur dagkjóll úr silki með belgmiklu pilsi...
fyrir hanastélsveislur og síðdegissamkomur.
Þú veist að demantar eru bestu vinir konunnar.
Hér er sönnun þess.
-Þú ferð ekki með honum, er það? -Aldeilis ekki.
-Þú ert næst, Loc. -Hjálpi mér!
Þennan köllum við "Sjáðu, sjáðu, sjáðu."
Hann byrjar sem íþróttakjóll.
-Að sjá þig! -Hæ.
Sem breytist í heila skemmtiflík úr teygjuefni og ull.
Næst er "Gott kvöld, elskan."
Þetta er tekjóll sem er fleginn að aftan, ekki framan.
Saumaður úr innfluttu áprentuðu efni með sólhlíf.
Líst þér á hann?
-Hann er virkilega glataður. -Samt sætur.
-Hver? -Verkstæðisgaurinn.
-Hvaða verkstæði? -Náunginn í kjötinu.
"Síðdegisvandi."
Strandpiltaskyrta úr bómull með rósrauðum mittislinda...
og sólhatti úr stráum.
"Harðsnúna Hanna" er gönguklæðnaður...
sem samanstendur af sinnepsgulum buxum og grárri og hvítri silkiblússu.
Næst er "Tvífrosinn Daiquiri," strandfatnaður með buxum...
og slæðu úr tælensku silki.
Takið eftir egypsku áhrifunum í hattinum.
"Sunnan landamæranna" er úr svartri bómull...
með rauðri slæðu, og stráhatt.
Má ég sjá þann bleika og bláa?
Að sjálfsögðu. Schatze?
-Þakka þér, Tony. -Ekkert að þakka.
-Viltu taka eitthvað frá? -Nei, mig langar ekki í neitt. Takk.
Allt í lagi. Þakka ykkur.
-Antoine? -Já?
Ég þekki hann. Hann er að plata þig.
Kenni ég þér að klæða þig?
Þú rétt ræður því.
Viltu þá ekki kenna mér að stunda viðskipti?
-Hr. Brewster? -Já.
Ég tek þessar.
Um borð!
-Þú ert ekki fasti bílstjórinn. -Nei. Það er pabbi.
Hann fór á Rebúblikanafund í gær og vaknaði ekki.
-Skrýtinn staður fyrir hana. -Fyrir hvað?
Ráðstefnu.
-Hvað er þetta? -Nú, skálinn.
Þetta hús?
-Það er betra ef kveikt er upp. -Hvar eru hinir?
-Hinir hvað? -Félagarnir.
Afsakaðu. Ég veit stundum ekki hvað þú ert að tala um.
-Þú sagðir skáli. -Já. Þessi hér.
Hvar eru hinir? Í skálafélaginu.
Ég fór á ráðstefnu fyrir tveim árum. Það voru þúsundir félaga.
Það var skemmtilegt.
-Hélstu að þetta væri svoleiðis? -En ekki hvað?
-Hvert fer þetta? -Út í bíl.
-Eitthvað að? -Nei, við snúum bara við.
Ekki í dag. Engin lest fyrr en á morgun.
-Ég sker mig á háls. -Viljið þið eld?
-Ég var að kveikja. -Ég skal.
-Ég hef ekki séð svona mikinn snjó. -Afsakið.
Vertu þolinmóð. Ég kem þér burt sem allra fyrst.
Ég hélt ég þyrfti að fara á skíði en ekki í þessum snjó.
Ég á romm í búrinu. Ég sæki drykk handa þér.
-Þú vilt kannski tónlist. -Ég vil kannski eitur með.
-Er útvarp hérna? -Auðvitað. Útvarp, hús, allt.
-Hérna. Sá fyrsti er óblandaður. -Hlustaðu. Alla leið frá New York.
-Gamli góði Harry James. -Hvernig veistu?
Ég veit það því að þetta er Harry James.
Þú ert að hlusta á Ziggy Colombo.
-Slökktu á þessum lygara! -Hættu þessari frekju og hagaðu þér.
Ég hef aldrei lent í svona aðstæðum áður...
og geri það ekki aftur! En það hjálpar ekki að standa hér og kjafta.
-Mér líður illa. Öll iðandi. -Ég vildi að ég væri það. Drekktu!
-Er þetta romm? -Medford romm. Meira en 1 00 ára.
-Þá er ég veik. Hringdu á lækni. -Hvað ertu að tala um?
Þegar ég finn blómalykt af rommi er ég með hita. Fáðu lækni strax.
-Enga móðursýki. -Ekki lemja mig!
Ég ætla að finna ennið.
-Það er hitamælir úti. -Sæktu hann!
Viltu hringja á lækni?
-Þú ert heit. -Ætlarðu að hringja eða ekki?
Ég get það ekki, ég þekkist hér. Skilurðu það?
Á ég að deyja vegna þess að þú ert eitthvað nafn hérna?
-Svolítið stór. -Er spítali hérna?
Opnaðu.
-Hvað? -Ég ætla að mæla þig.
-Ekki með þessu. -Þetta er mælir.
-Þetta er ekki fyrir fólk! -Opnaðu munninn á þér.
Og ekki tala fyrr en ég tek hann út.
Veistu hvað ég gerði ef hún væri mín?
Hún er ekki dóttir þín. Heldur ekki mín!
-Hvað er hann hár? -39.
-Er það slæmt? -Það er allavega smáhiti.
Kannski þér finnist það en hún á að vera í rúminu.
Ég dey, ég veit það, hérna í frumskóginum!
-Ég hringi í hjúkku. -Til hvers?
Við lýsum einkennunum og fáum svörin.
Þá það. Gættu að hvað þú segir.
Ég segi það sem þú vilt að ég segi.
Hazel? Eben. Viltu ná í mömmu?
Skálanum hans Brewster. Hann er með...
Skíðin sín.
Ég dey ef það er hettusótt.
Hvað er að ef stelpa skelfur og er með 39 stiga hita?
-Tárast hún? -Eins og kranar.
Hún tárast.
Kíktu á tunguna.
-Hún er frekar rauð. -Tungan er þrútin.
-Gáðu á bak við eyrun. -Hefurðu verið að klóra þig?
-Módel mega ekki klóra sig. -Útbrot á bak við eyrun.
Ég skil.
Allt í lagi. Takk.
-Ekkert alvarlegt. -Hvað er að?
-Mislingar. -Mislingar?
-Ekkert alvarlegt? -Komdu henni í rúmið.
Haltu henni rólegri og herberginu myrku.
Henni batnar á 1 til 2 vikum.
-Eigðu afganginn. -Kærar þakkir.
Já, herra?
-Hæ, Mike. -Hvernig líður hr. Denmark?
-Ég hélt þú værir í Evrópu. -Ég var þar. Komdu hérna.
-Þú ert vinur, eða hvað? -Að sjálfsögðu.
Ég á í skattavandræðum. Ég þarf hjálp.
Hvað sem er. Ég hef sjálfur lent í því.
-Hver er með íbúðina? -Þrjár ungar kaupsýslukonur.
Ég þarf að fara inn. Get ég það?
Þú kemst núna. Ein er með Texasbúanum, önnur þeim eineygða.
-Og hin? -Hún er á ráðstefnu.
-Á ég að bíða? -Helst.
Ef það hringir kem ég.
Það eru ekki þær. Þær eru alltaf lengi. Ég kem.
-Má ég kveikja ljós? -Já.
Pola gleymdi ljósinu.
-Hvað viltu fá að drekka? -Mjólk, ef þér er sama.
Mjólk?
Ef hún er til. Farðu inn í eldhús, ég kem eftir smástund.
-Er þetta það sem er til? -Mér sýnist það.
En það nægir mér. Schatze, þú hefur gert þessa ferð mjög ánægjulega.
Ég vil gera eitthvað í þakklætisskyni.
-Láttu ekki svona. -Segðu mér.
Eru húsgögnin í alvöru í hreinsun eða er skýringin önnur?
-Þú þarft ekki að hugsa um það. -Selduð þið þau, eða veðsettuð?
-Við seldum þau. -Getið þið keypt þau aftur?
Og nú, mín kæra Schatze, verðum við því miður að kveðjast.
Ég hélt að þú gistir fram í næstu viku.
Ég ætlaði það. En það gerðist svolítið óvænt.
-Ég held að það borgi sig að fara. -Hvað áttu við?
-Manstu þegar ég kom hingað fyrst? -Já.
Ég kom sem hæglátur ekkjumaður.
-Með ævikvöldið ákveðið. -Í alvöru?
-En ég fór breyttur maður. -Var það?
Trúir þú á ást við fyrstu sín?
-Auðvitað. Ekki spurning. -Ekki ég. Ekki á mínum aldri.
Viltu ekki tala um aldur? Þú ert ekki gamall.
Veistu ekki að þú ert í blóma lífsins?
-Hvað ert þú gömul? -Fertug.
Schatze. Þetta er sennilega yndislegasta lygin þín.
-25 væri nær því. -Ekki hrapa að ályktunum.
Það gengur ekki. Ég er 56 ára, 30 árum eldri en þú.
Gamall maður miðað við þig.
Við gætum þolað þennan mun í fimm ár.
-Hvað gerist er ég eldist í alvöru? -Ég þoli ekki unga menn.
-Þakka þér. -Ekkert að þakka.
-Þarftu að fara? -Ég held það.
-Góða nótt. -Góða nótt.
Ég hrífst af eldri mönnum. Sjáðu Roosevelt, Churchill.
Sjáðu þennan þarna í African Queen. Vitlaus í hann.
-Svo þú sérð... -Afsakið.
-Kom inn. -Ég vona að það megi.
-Þú mátt vona. -Ekki láta hana plata þig.
-Ég er að fara. -Svo fljótt?
-Ég flýg heim á morgun. -Æ, nei.
Ég verð. Bless. Það var gaman að kynnast ykkur öllum.
-Vertu sæll. Kemurðu ekki aftur? -Kannski seinna. Vertu sæl.
-Hvenær fer vélin? -Níu.
Trúirðu engu sem ég segi?
Ég held að ekkert væri betra fyrir mig en að kvænast þér.
-Og ekkert verra fyrir þig. -Hringirðu þegar þú ferð?
-Of snemmt. -Gerðu það.
Jæja þá.
Góða nótt, elskan.
-Hvað er að honum? -Ég ætti að kýla þig.
-Fyrir hvað? -Ekkert.
Nema að fella mann á vítalínunni.
-Það var leitt. -Bullukollu þykir það leitt.
-Ég var svo spennt að segja það. -Hvað?
Við ætlum að gifta okkur.
-Þú og hver? -Ég og Stuart.
-Sá eineygði? -Já.
Ef hann fer ekki til London, sé ég mömmu hans á laugardag.
-Hvar? -Atlantic City.
-Hvað gerir þessi náungi? -Olíu. Einfaldlega í tunnuvís.
-Að sögn. -Þú ættir að heyra hann tala um það.
-Við ættum að láta kanna hann. -Nú? Hvað áttu við?
Enginn á mömmu í Atlantic City um helgi.
-Halló? -Fr. Page?
Það er hún. Ég segi enn nei.
-Hver fattaði þetta? -Hvað?
-Að skíða á snjó. -Hvernig annars?
Venjulega. Í Flórida. Á vatni.
Skíði á vatni? Æ, þú...
Frú Salem.
Hér kemur hún.
-Hvernig líður? -Hvar varst þú?
-Á fjöllum. -Með hverjum?
-Engum. -Hvað er þetta?
Ég ætla að snyrta hendurnar.
-Hvað heitir hann? -Eben.
Þú vilt ekki lenda með honum.
-Ekki það? -Nei.
Hvern vil ég þá?
-Ég verð nú ekki alltaf með mislinga. -Þú ert að hressast!
-Bíddu bara. -Ég skil þig ekki.
Hvað þá?
-Er konan þín skass? -Nei. Hún er kyni sínu til sóma.
-Ja hérna. -Í alvöru.
-Hví léstu svona? -Afsakið?
-Hvað gerðist þarna um kvöldið? -Nú, þú ert ægifögur kona.
-Ég veit. -Og ég var í uppnámi þetta kvöld.
Dóttir mín fór burt til að giftast.
-Hvað er að því? -Maðurinn er ómögulegur. Flagari.
-Hvað heitir hann? -Martinez.
Ég las það. "Dansari giftist erfingja."
-Ekki lengur. -Ha?
-Ég gerði hana arflausa. -Arflausa?
Fátæklingar mega eiga það að þeir gera börnin ekki arflaus.
-Þeir hafa engan arf að taka. -Aftur.
Fátæklingar láta ekkert eftir sig.
Það skiptir engu.
Hversu mikið sem hún átti ekki hefði mamma látið mig hafa það.
Væri þér sama þó við töluðum ekki?
Alveg sama. Mér líkar það.
-Þetta vildi ég sýna þér. -Það er fallegt.
Það er mitt. Frá hryggnum þarna...
eins langt og sjá má til vesturs og yfir Old Baldy.
-Allt þitt? -Já.
Meinarðu öll trén og fjöllin og allt saman?
Einmitt.
-Ja, nú dámar mér. -Er þetta ekki fallegt?
-Kallast það ekki timbur? -Það besta í heimi.
Ja, hvað finnst þér um það?
Mér finnst það falleg sjón.
-Ég lái þér ekki. -Hreint, ómengað og nóg pláss.
Heldurðu að þér gæti líkað það?
Ja, ég hef aldrei hugsað um það, en ég býst við því.
Þú ættir að sjá það á kvöldin í tunglskininu.
Sýndu mér aftur hve mikið er þitt.
Frá hryggnum í norðri, til vesturs...
Það er í lagi. Ein er í vinnu, ein í banka og ein í burtu.
-Þú sagðir það síðast. -Nú er ég öruggur.
Halló? Ó, halló.
-Halló. -Augnablik.
-Hún er ókomin. -Er það?
-Viltu bíða? -Ég ætti að fara.
-Ég segi henni frá þér. -Takk.
-Bæ, bæ. -Bæ.
Fyrirgefðu. Vinur Schatze leit inn.
-Ég skal segja þér eitt. -Já?
Ég þarf að skreppa til Washington í kvöldverð með vissum aðila.
-Já? -Þannig að ég þarf að gista.
Ég vil að þú farir til Atlantic City...
og hittir mig þar.
-Er það í lagi? -Að sjálfsögðu.
Hér er áætlunin.
Það er góð ferð frá La Guardia flugvelli klukkan 5.
LA GUARDIA FLUG VÖLLUR
Vinsamlega spennið beltin. Má ég taka þetta?
Jæja, allt er í lagi.
-Ja, hver fjárinn. -Afsakið?
Þekkjumst við ekki?
Þú ert vinur Schatze. Hvað varð um þig?
-Hvenær? -Í gær.
Ég sagði henni að þú kæmir.
-Ég var upptekin. -Konan?
-Ég er ókvæntur. -Það er gott.
-Heyrðu. -Já?
-Ertu ekki með gleraugun þín? -Hvaða gleraugu?
-Notarðu ekki gleraugu? -Nei! Hvernig datt þér það í hug?
Þá sérðu undarlega.
-Hví segirðu það? -Þú lest á hvolfi.
-En ég sný rétt. -Ekki þú, bókin.
-Er það ekki kjánalegt? -Sjónskekkja?
-Nei, bara staurblind. -Ég líka.
Er það? Af hverju ertu þá gleraugnalaus?
Ég er með gleraugu.
Ja, svo er nú það.
Ég var svona líka, tók í hendur á ljósastaurum...
því ég vildi ekki vera uppnefndur.
Svo gerðist svolítið sem læknaði mig.
Hvað þá?
Kvöld eitt heilsaði ég þrem mönnum sem ég skuldaði.
-En það er öðruvísi með konur. -Hvernig þá?
Þú veist hvað er sagt um konur með gleraugu.
Hvað ertu að tala um?
"Karlar sinna þeim ekki."
Hefurðu reynt?
-Ertu með þau? -Já.
Hví seturðu þau ekki upp og kemst að því?
-Með þér? -Hví ekki?
Ja...
Ef þú hefur áhyggjur þá finnst mér þú þegar býsna álitleg.
Í alvöru?
Mér hefur fundist það frá því fyrst ég sá þig.
Ja, ef þér finnst það í alvöru.
Svona nú, settu þau upp.
Þú ert brjáluð.
-Þú lítur betur út. -Er það?
Andlitið fær ákveðna dulúð.
-Í alvöru? -Og sker sig svolítið úr.
Hvað haldiði?
Þú ert mjög fögur ef ég má segja svo.
Auðvitað.
Svona gleraugu veita andlitinu mjög áhugaverða sérstöðu.
Er ég ekki kerlingarleg?
Ég hef aldrei hitt neinn sem minnti jafnlítið á kerlingu.
Hvað heitirðu?
Málið er að ég sendi skattasérfræðingi ávísun.
Í staðinn fyrir að borga, tók hann peningana.
-Léstu skattinn ekki vita? -Jú.
Þeir sýndu skilning en vildu fá peningana.
-Eftir að þú sagðir þeim frá bófanum? -Þeim fannst ég vera bófinn.
Mig vantaði ávísunina til sönnunar.
Hvað segirðu þá?
Ég frétti af honum í Kansas City. Ég hálsbrýt hann ef hann borgar ekki.
-Er hann þar? -Mér skilst það.
-Hví ferðu til Atlantic City? -Hver ætlar til Atlantic City?
-Fer vélin ekki þangað? -Hvað ertu að tala um?
-Þetta er Midland Sky Chief. -Ertu að grínast?
Auðvitað ekki. Við lendum eftir 20 mínútur. Af hverju?
Ekkert. Þetta gerist bara stundum.
Haltu áfram, segðu mér fleira. Segðu hvað sem er.
-Býr fjölskyldan með þér? -Þau geta það ekki.
-Hún býr þá útaf fyrir sig. -Já, í Dexter Mills.
Ég sá mynd í Harper's Bazaar af fjallakofa. Hann var æði.
-Jæja, við erum komin. -Komin hvert?
-Kofann. Þetta er hann. -Hvað áttu við? Þetta er kofi.
Að sjálfsögðu. Hann er fínn að innan.
Bíddu við. Er þetta í lagi?
-Er hvað í lagi? -Er þetta í alvöru húsið þitt?
Þegar ég er á vakt. Við hverju bjóstu?
Allavega ekki þessu.
Þetta er skógarvarðstöð. Þær eru hver annarri líkar.
Fyrst þú ert ríkur, hví byggðirðu ekki stærri?
Ríkur? Hver er ríkur?
Ertu það ekki?
Sá er góður. Hvernig datt þér það í hug?
-Þú sagðir að þetta væru þín tré. -Mín að fylgjast með. Í vinnu.
En ég sjálfur á ekki runna.
En ég hélt... Æ, þetta er agalegt.
Hvað er að? Ég skil ekki.
Ég er svo hrifin af þér.
Það er æðislegt. Ég er vitlaus í þig.
En ég...
Ó, ástin mín.
Ég skil. Þú vilt ekki menn sem ekki eiga tré.
Það er alls ekki málið. Ég er vitlaus í þig, en ég...
-Tölum ekki um þetta. Er þér sama? -Þú gast sagt það.
Ég sagði þér daginn sem við fórum á skíði að ég væri vörður.
-Áttirðu við það? -Hvað annað gæti ég átt við?
Fyrirgefðu. Ég hélt að það þýddi að þú værir frá Texas.
-Hvað er að pabba þínum? -Annar fundur.
-Hann ætti að vera Demókrati. -Ekki í Maine, of fáir.
-Getum við leigt bíl í Portland? -Sennilega.
Eigum við að keyra til New York?
Það er dýrt, en það er öruggasta leiðin til að sjást ekki.
Þegar þú veiktist hélt ég að ég myndi aldrei sleppa.
-Hvað geri ég? -Hvað?
Ég hringdi í vini í Chicago og St. Louis.
Þeir sendu konunni skeyti í mínu nafni.
Um einhverja óvænta viðskiptaferð. Svínvirkaði.
Hljómar mjög gáfulega.
Án þessa snjallræðis...
hefði það haft mikil áhrif heima. Og í starfi.
-Hvernig þakkarðu fyrir þig? -Hvað?
Þú ættir að gera eitthvað fyrir tjónþolann, eða hvað?
Eins og?
Þú gætir kíkt í Cartier og keypt armband á konuna.
-Hvað um blóm? -Ertu ekki þakklátari en svo?
Ef ég gæfi skartgripi utan afmælis...
sendi hún 25 einkaspæjara eftir mér á augabragði.
-Ég myndi skammast mín. -Ég sendi henni fallegar rósir.
-Hún elskar það. -Hún er ekki vön gjöfum.
Allt annað en blóm kæmi henni í uppnám.
En eitthvað fallegt fyrir dóttir þína?
-Hvað? -Arfleiddu hana.
Kemur ekki til mála.
-Þú borgar ekki fyrr en þú deyrð. -Ég ræði það ekki.
Hvað er að? Jafnvel apar elska börnin sín.
-Það er lögmál Móður náttúru. -Hún hefur ekki kynnst flagara.
-Og hvað varst þú að reyna? -Munurinn ætti að vera ljós.
-Jafnvel þér. -Viltu útskýra hann?
Ég kæri mig ekki um að ræða það við þig.
Þegar þú kemst á aðra löppina ertu algjört fífl.
Hvar erum við?
-Við George Washington brúna. -Hvað erum við að gera þar?
Ég gæti þekkst. Enginn þekkir mig hérna megin árinnar.
Annað dæmi um notkun greindar í þessum aðstæðum.
Ef maður hefur gamla góða hugvitið, þarf ekkert annað.
Sannleikurinn er sá að maðurinn ræður sínum eigin örlögum.
Yfirmaður auðnu sinnar.
-Hvað er að? -Vélhjólalöggur.
Ertu örugglega ekki á flótta?
-Þetta er í lagi, haldið áfram. -Afsakaðu hraðann.
Hann er í lagi. Fylgdu mér.
-Má ég...? -Nú er vika Washington brúarinnar.
Borgin óskar parinu til hamingju...
fyrir að aka 50 milljónasta bílnum yfir hana.
-Kyrr! -Annað bros, fröken.
Mér þykir leitt að geta ekki boðið betur.
Þú veist hvernig markaðurinn er.
Þakka þér aftur frú Page.
-Halló? -Ungfrú Page?
Ó, það ert þú enn einu sinni.
Áttu fyrir ábót? Pöntum núna.
-Tvo í viðbót, vel steikta. -Settu chili á þá.
-Veistu hvað er að þér? -Hvað?
Þú vilt hamborgara en játar það ekki.
Hvað varstu lengi að fatta það.
-Ég þekki þig betur en þú sjálf. -Tómatsósu?
-Hrásalat? -Ef það kemst hérna.
Þú ert ekki sú sem þú læst vera.
Þetta er góð lína hjá þér.
-Súrar? -Þakka þér.
Þú þykist. Þú veist að peningar eru ekki allt.
-Hver sagði þér það? -Það þurfti ekki.
Hefurðu átt pening?
-Dálítið. -Hvernig veistu að það sé ekki allt?
Trúir þú að peningar færi þér hamingju?
-Nei, en heldur ekki óhamingju. -Ég trúi þér ekki.
Ég er í klípu, skilurðu? Ég er í slæmri fjárhagsstöðu.
Ef stelpurnar koma ekki, sit ég uppi með ársleigu.
Á ég þá að falla fyrir af manni sem á ekki bindi?
-Færðu ekki bréf? -Þær eru ólæsar.
-Heyrðu... -Þýðir ekki.
Um leið og ég klára, vil ég ekki sjá þig framar.
-Halló? -Viltu kíkja á Frelsisstyttuna?
Ja...
Ég var einu sinni með manni eins og þér og það er nóg.
Allt í lagi. Horfðu á þetta og gefðu mér smáfrið.
Sannleikurinn er sá að ef þú ert ekki ríkur, ertu strax í mínus.
Ég sagði í lagi. Hvað viltu að ég segi?
Þegar við förum í land vil ég ekki sjá þig.
-Já? -Í kvöld?
Nei.
Í alvöru. Um leið og við komum heim vil ég aldrei aftur...
-Leitt að geta ekki betur. -Ég hef heyrt hann.
Þakka þér aftur.
Má ég koma inn?
-Má ég skipta um skoðun? -Í alvöru?
-Af öllu mínu hjarta. -Bíddu þá eitt augnablik.
Fred? Þetta er frú Page.
Segðu húsgagnamanninum að koma með þetta beint hingað upp.
Vertu grafkyrr!
Jæja?
Já.
-Er eitthvað að frú Page? -Ég er bara hálfeinmana.
-Vinkonurnar? -Já.
Ég vildi að þær hefðu staðið með mér.
-Þær gætu komið. -Ég hendi þeim út.
Ég vildi þær í gær. Ég get ekki hlegið núna.
-Ja hérna hér, það er veisla! -Bíddu aðeins.
-Þarna er Loco! -Nei, hæ!
-Hvað er nú? -Gifting Schatze.
-Hverjum? -Dallas í Texas.
Ja hérna!
-Ég heiti Ding Dong. -Komdu sæl.
-Var þetta erfitt? -Erfitt? Hann er vitlaus í mig.
-Í alvöru? -Frávita.
-Og hvað á hann? -Hvað?
-30 millur. -Nei!
Ein milla til eða frá.
-Það er yndislegt! -Og hann er alger draumur.
-Þvílík heppni! -Þetta er draumagifting.
Hvar hefur þú verið?
-Ég fór aftur til Maine. -Hvað áttu við, aftur?
Í sannleika sagt þá giftist ég þar.
-Frímúraranum? -Hann var giftur.
Eins og ég hélt. Hverjum þá?
Æ, hann er enginn sérstakur.
Bara náungi sem ég hitti þarna. En ég er alveg vitlaus í hann.
Hvað segirðu? Báðar á sama tíma.
-Hvað gerir hann? -Landvörður.
Griparækt?
-Nei, hann er skógarvörður. -Það er ekki sem verst.
Það má græða vel á trjám. Hvernig kynntust þið?
Hann á þau ekki, hann fylgist með þeim.
Horfir hann bara á þau?
Hann á hús á fjalli. Hann fylgist með eldum.
Til að passa trén.
-Hvernig græðir hann á því? -Hann gerir það ekki.
-Er hann eins konar brunavörður? -Einmitt.
Þakka þér.
-Hanley? -Dómari.
-Ertu með leyfið? -Já, það er hér.
-Viltu ekki hitta hann? -Jú. Er hann hér?
Ég næ í hann.
-Hæ, Schatze! -Ja, nú er ég hlessa!
Til hamingju! Við lásum um þetta í vélinni. Frábært!
-Veistu hvað hann á? -Hvað?
-50 millur. Hér um bil. -Ja hérna!
-Hefurðu verslað? -Þegar dyrnar opnast fell ég inn.
-Þvílíkt lán! -Hvar varstu?
-Kansas City. -Til hvers?
-Ég giftist Freddie þar. -Giftistu honum?
-Tja, já... -Þú þarft pössun.
Ég sá að hann var að þykjast.
-Ekki Stuart. Ég giftist Freddie. -Freddie? Hver er það?
Það er svolítið flókið. Ég tók vélina til Kansas City...
-Hvað með Atlantic City? -Vélin lenti í Kansas City.
Ég vil ekki heyra meira. Segðu mér eitt.
Ríkur eða ekki?
-Ja, bæði og. -Ekki þú líka.
Ef hann kæmist í eignirnar.
-Aftur. -Hann er á flótta.
Þjófur?
Ekki þjófur. Reyndar á hann þessa íbúð.
-Hann sendi ávísun... -Hví flúði hann þá?
Hann fór að berja náungann en missti gleraugun.
-Hver? -Freddie.
-Svo hann var þá barinn. -Er hann líka blindur?
Blindari en ég.
-Hér er hann. Þetta er Schatze. -Til hamingju.
-Takk sömuleiðis. Hún er fín. -Ég held það.
-Og Pola. -Gaman að sjá þig.
-Vá! -Er hann ekki sætur?
Bíðið við.
Kílói þyngri og hún yrði kærð fyrir tvíveri.
Hanley vill vita hvort það verði brúðarmær.
-Ef hún finnst. -Má ég?
Frú væri nær því.
-Má ég segja? -Já.
Komdu áður en Pola fær.
-Bless. -Bless.
Þetta er bara Schatze, komdu.
-Hér er hann. -Sæl Page.
-Er þetta varanlegt? -Nei, hann tekur það af á kvöldin.
Ég jafna metin. Ég þarf að fara leynt um tíma.
Við förum í felur eftir athöfnina.
-Er þér sama? -Ég dái það.
Jæja, til hamingju.
Við ættum að byrja. Sumir eru farnir að froðufella.
Allt í lagi. Segið þeim að byrja.
-Ertu enn ákveðinn? -Auðvitað.
Ástkæra samkoma, við erum samankomin...
Heyrðu mig.
-Hvað er að, elskan? -Ökkullinn. Getum við farið inn?
Já, að sjálfsögðu.
Þú ert of góður til að kvænast konu sem elskar þig ekki.
-Var það málið? -Hvað annað?
Mér detta margar ástæður í hug fyrir að vilja mig ekki.
-Særði ég þig illa? -Þú gerðir það.
-En ég næ mér. -Þú hljómar eins og þú hafir náð þér.
Nei, það er aðeins einn af fáum kostum þess að eldast.
Vonbrigði verða hluti af tilverunni.
En hvað segi ég gestunum?
Að frú Page sé loksins farin yfirum. Það mótmælir því enginn.
Viltu tala við Loc og Polu?
-Þær bullukollur. -Hví segirðu það?
Sástu hvað þær komu með?
-Ég sá vörðinn hennar Loc. -Slökkviliðsmann.
-Hann virtist fínn. -Sástu hvað Pola fékk?
-Nei. -Flóttamann. Og blindan að auki.
Ungan mann?
Mér sýndist það, undir grímubúningnum.
-Þau eru ástfangin er það ekki? -Slefandi, öll fjögur.
-Og hver er ungi maðurinn þinn? -Hvaða ungi maður?
-Sem þú elskar. -Hver sagði að ég væri ástfangin?
Ég sagði það.
Það er synd og skömm, en ég verð að viðurkenna það.
-Hver er hann? -Skiptir það máli?
Það er ekkert óeðlilegt að ég sé forvitinn.
Hann er alls ekki neitt.
Náungi beint úr náungabæ.
-Heitir hann það? -Brookman.
-Brookman hver? -Tom Brookman.
-Er hann blankur? -Einn hamborgari enn gengi frá honum.
-Hvað gerir hann? -Hann segir það ekki, en ég veit það.
-Hvað? -Hann er bensíntittur.
Hvernig veistu?
Hvernig veit ég það? Ég þekki þá alltaf úr.
-Ég giftist einum, manstu? -Elskar hann þig?
-Ef hann segir það, já. -Hvað hindrar þig í að giftast honum?
Ekkert núna. En það er varla hægt að kalla það framför.
-Hann er hérna. -Hvar?
-lnni. -Hvernig veistu?
Það er maður frammi sem líkist bensíntitt.
-Er hann með bindi? -Nei.
Við formlega athöfn! Skilurðu hvað ég meina?
Satt segirðu.
Ég sagðist aldrei vilja sjá hann.
Hver þykist hann vera, að laumast hingað inn?
-Kannski ég spyrji hann. -Bíddu við, J.D.
-Hvernig líður þér, Tom? -Ágætlega. Til hamingju.
-Til hamingju sjálfur. -Enga stæla.
-Samur við þig? -Hún talar bara um peninga.
Ef hún vill peninga, máttu fá hana. Ég vil hana ekki.
Þannig talar hún, en hún hugsar annað.
-Örugglega. Hvað gerðist? -Síðbúin ákvörðun.
-Þér í hag. -Ertu að grínast?
Alls ekki.
-Sagðirðu frá mér? -Auðvitað ekki.
Hún heldur að þú dælir bensíni.
Ég trúi því ekki.
-Spyrjum hana. -Bíddu.
Bíddu. Ætti ég að segja frá því?
Ertu vitlaus? Hún er hrifnari af bensínstrákum en milljónerum.
Hvað viltu gera? Valda henni vonbrigðum?
Hr. Brookman, ástin.
-Brúðkaup og ekkert bindi! -Hlustaðu nú á...?
Allir í teinóttum fötum og þú...
-Hlustaðu, Schatze! -Ég vil aldrei sjá þig...
Hvernig væri að fá ostborgara?
Það er góð hugmynd.
-Tvo með chili. -Minn líka!
Eftir athöfnina fóru þau á brasið...
og fengu gómsæta hundaborgara.
-Hvar eru auðkýfingarnir? -Hvar er allt?
Ég hef engar áhyggjur. Hvað sagðistu eiga mikið?
Um það bil 14 dali, gróft áætlað.
-Og í reiðufé! -Hvað með þig?
-Ef ég næði í það... -Já, þú gerir góða hluti.
Bíðið. Ég vil heyra í Hr. fylla-hann. Hvað átt þú?
Um 200 milljónir, held ég.
Ekki nóg!
-Er það í reiðufé? -Ég gæti náð í nokkrar milljónir.
Hvar er afgangurinn?
Smá olía.
Hlutir í flugfélögum. Stál, nautgripir í Texas.
Kolanámur í Alabama, smá fasteignir. Hluti í bílaverksmiðjum.
Brookman byggingin. Brookman í Pennsylvaníu.
Heil borg! Ég vildi láta nefna borg eftir mér!
-Reikninginn. -Schatze, Idaho.
Já og Pola, Illinois og Loc...
Eigðu afganginn.
Herrar mínir.
Fyrir eiginkonunum.